رزین های آمینی

17بازدید یکشنبه 27 آبان 1397تاریخ امتیاز

رزین های آمینی

رزین اوره – فرمالدئید

واکنش بین اوره و فرمالدئید می تواند منتهی به پلیمرهای خطی و شاخه ای و در صورت پخت شبکه ای شود. چون تعداد عوامل اوره به فرمالدئید به مراتب چهار و دو می باشد..

واکنش اوره و فرمالدئید به دو مرحله تقسیم میشود:

1-کندانسیون قلیائی ( قلیا کاتالیزور است) جهت به وجود امدن  مونو ، دی و تری متیلول اوره

2-کندانسیون اسیدی متیلول اوره ابتدا به محصول انحلال پذیر بعد به رزین شبکه ای غیر قابل حل تبدیل میشود.

برای به دست اوردن رزین های اوره – فرمالدئید که برای  چسب مورد استفاده قرار می گیرند ،نسبت مولی فرمالدئید به اوره تقریباً دو به یک انتخاب میشود و این رزین ها یا به صورت محلول ( 67-45 درصد جامد) و یا پودر خشک در فرمول بندی چسب استفاده می شوند.همچنین پر کننده های مورد استفاده در چسب های فنلی در چسب های اوره – فرمالدئید هم مصرف دارند و دوباره به آن ها نیاز نمی باشد.برای مثال آرد غلات ( گندم یا برنج ) برای کمتر شدن هزینه به چسب اضافه می شود زیرا میزان آب لازم بایدافزایش پیدا کند و ویسکوزیته مناسب بدست آید.

عامل پخت از مهم ترین  مواد مورد لزوم در یک چسب اوره است . زیرا این ترکیب ، فاکتور انتخاب چسب می باشد یک عامل پخت موثر حاوی یک ترکیب فعال کننده ، مانند یک نمک آمونیوم می باشد. نمک آمونیوم با فرم آلوئید آزاد و منیلول اوره هائی با وزن مولکولی کم واکنش می دهد و هگزا متیلن تترامین و اسید متناسب با نمک آمونیوم تولید می شود. نسبت مولی فعال کننده به عامل پخت طوری انتخاب می شود تا زمان کافی جهت تدارک و آماده سازی سطوح قبل از شروع پخت ( چسبیدن)امکان داشته باشد. برای مثال نمک آمونیوم کلراید به مقدار دو درصد رزین کافی است. عامل پخت شامل مواد شیمیائی دیگری مانند کلسیم فسفات نیز است که PH را ثابت نگه می دارد.این ترکیب دو الی پنچ درصد رزین از افت phکمتر از 3جلوگیری می کند و زمان را جهت چساباندن سطوح افزایش می دهد.

Ph اسیدی نه تنها باعث خراب شدن چوب می شودبلکه استحکام الیاف چوب را به راحتی از بین می برد.رزین های آمینی

خاصیت رزین اوره فرمالدئید از قبیل حلالیت ، ویسکوزیته ، قابلیت جذب آن و سرعت پخت آن و بسته به وزن مولکولی و ساختمان مولکولی رزین می باشد.عواملی مثل نسبت مولی اوره به فرمالدئید درجه حرارت و ph محیط و مقدار پیشرفت واکنش در فرایند  تولید رزین،مشخص کننده وزن مولکولی و ساختمان مولکولی آن است.

زیرا چسب های اوره به راحتی به مواد سلولزی (مثل چوب و کاغذ) می چسبند . این چسب ها معمولا  در صنایع چوب مصرف دارند و با صرفه ترین چسب ها از نظر هزینه هستند. مقدار چسبندگی عالی چسب های اوره به میزان مرطوب شدن ان ها ارتباط دارد. چسب ها ی اوره – فرمالدئید در برابر حلالهای آلی و آفات چوب ها (قارچ ، موریانه و کرم) دارای مقاومت خوبی می باشند اما به وسیله اسیدها و بازهای قوی سریع خراب می شوند. همچنین چسب های تراکمی فرمالدئید برای چوب گازی با بوی تند و زننده ای دارد و کوچک ترین آلدئید نیز به شمار می آید .